บันทึกหน้าสุดท้าย

เคยกลับไปอ่าน บันทึก กันบ้างมั๊ย

...................................................

เพลงที่นี่

http://music.gmember.com/player/html_player_music/index.php?songid=8600017001

 

เนื้อเพลง บันทึกหน้าสุดท้าย
 
บันทึกหน้าสุดท้าย

คำร้อง เรวัต พุทธินันทน์
ทำนอง จาตุรนต์ เอมซ์บุตร


อ่านดูข้อความที่เคยบันทึกไว้ข้างใน สมุดเล่มใหญ่สีเทา
อ่านดูเรื่องราวของเรา อ่านทุกคำทุกตอน เหตุการณ์ครั้งก่อนคราวนั้น

ซึ้งในความผูกพัน รักที่เราให้กัน รักที่เราใฝ่ฝันด้วยกันตลอดมา
ซึ้งในคำพูดจา สื่อภาษารักกัน รักคือเธอและฉันและความเข้าใจ

จดจำข้อความขึ้นใจอ่านซ้ำมาซ้ำไป ไม่มีเรื่องใหม่เหมือนเดิม
แต่ใจนั้นอยากเขียนเติมจากเรื่องเดิม ว่าเราอยู่เคียงเช่นเก่าคราวนั้น

ซึ้งในความผูกพัน รักที่เราให้กัน รักที่เราใฝ่ฝันด้วยกันตลอดมา
ซึ้งในคำพูดจา สื่อภาษารักกัน รักที่ให้เธอนั้นไม่มีเปลี่ยนแปลง

ฉันอ่านถึงตอนที่เราต้องจากกันไป เพราะเธอต้องทำตามผู้ใหญ่
เราถูกกีดกันแต่ฉันเข้าใจ ปล่อยเธอจากไป


พลิกไปหน้าสุดท้าย ทางซ้ายมือมีข้อความพิเศษ...ตีกรอบเอาไว้
หกคำนั้นอ่านว่าเราจะรักกันจนตาย
หกคำนั้นอ่านว่าเราจะรักกันจนตาย
หกคำนั้นอ่านว่าเราจะรักกันจนตาย

.........................................................................................................

เค้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แล้วคุณว่า เค้ารักกันรึเปล่า

 

ชั้นว่า

 

เค้าไม่ได้รักกัน

 

สิ่งที่เค้ามอบให้กันนั้น

 

มันมากกว่านั้น

 

เค้าอาจจะรักกัน

 

แต่เค้าเข้าใจ และปราถนาดีต่อกัน

มากมายกว่ารัก

มากมาย

...........................

คุณมีบันทึกเล่มเก่าบ้างมั๊ย

ชั้นก็มี

บางเล่ม ไม่ได้อยู่กับชั้นแล้ว

แต่ชั้นก็ ดีใจ ที่เคยมีมัน

 

เล่มนี้

อาจจะไม่เหมือนเล่มไหน

แต่ก็แน่ล่ะ

ชีวิต ไม่เคยเหมือนกันสักวันอยู่แล้ว

ที่แน่นอน อย่างหนึ่ง

ในนี้

คือตัวชั้น

ในวันนั้น วันโน้น วันไหน

และที่สำคัญ

วันนี้ด้วย

 

ชั้นยังไม่เลิกเขียนหรอก

เพราะ ชั้นยังรู้ว่า

พรุ่งนี้ เดือนโน้น ปีไหน

ชั้นยังอยากกลับมาอ่าน

บันทึกเล่มนี้

 

เราเรียนรู้จากปัจจุบันได้

และเราก็เรียนรู้จากอดีตได้เช่นกัน

 

ทางข้างหน้า จะเป็นอย่างไร

ก็อาจอยู่ที่ว่า

วันนี้

เรารู้รึยัง

 

:)
ชอบเพลงนี้มาก ๆ ครับ
จำได้ว่าตอนนั้นอายุแค่ 3-4 ขวบเอง
ทุกวันนี้ก็ยังฟังเพลงนี้อยู่ ^^

ผมก็มีบันทึกเล่มเก่านะ
ถึงแม้ว่าตอนนี้บันทึกไม่ได้อยู่กับผมแล้ว
แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะลบ หรือเลิกเขียน
เพราะรู้ว่ายังไงซักวันถ้าได้กลับมาอ่าน ก็คงกลายเป็นอดีตอันแสนวิเศษที่เคยเกิดขึ้นในครั้งนึงของชีวิต
001080
21 ส.ค. 2551 เวลา 20:36 น.
เราก็ช๊อปชอปอ่านบันทึกเล่มเก่า

004045
22 ส.ค. 2551 เวลา 01:37 น.
อ่านแล้วยิ้ม ๆ ให้เรื่องราวของวันคืนที่ผ่านมากันอีกที ^^

เปิดบันทึกเล่มหนา เก่าเก็บอีกครั้ง เน้อ ^^
000559
22 ส.ค. 2551 เวลา 08:53 น.
อ่านบันทึกเก่าๆทีไร ก็มองเห็นตัวเองในแบบที่ต่างออกไปทุกครั้ง
อดีตเหมือนจะฟ้องได้ว่า เราเคยโง่
เคยสนุกขนาดไหน..
พยายามจะไม่อ่าน กลัวโหยหาสิ่งที่ไม่กลับมาแล้ว...


ชอบเพลงนี้มากๆ

คิดถึงพี่ฉัตรมากๆด้วย
000895
22 ส.ค. 2551 เวลา 11:37 น.
: ]
000717
23 ส.ค. 2551 เวลา 14:20 น.
ช่างฝันนะพักนี้ หุหุ
003368
31 ส.ค. 2551 เวลา 19:55 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic