ความจริง....ในใจ

ชั้นจำได้ดี
ถึงความรู้สึกนี้
เมื่อวันนั้น
วันที่ รู้สึกได้ แจ่มชัด
ถึงความจริงในใจ
ถึงความเป็นไป เป็นอยู่
มีตัวตน นอนนิ่ง
แจ่มชัดในความเงียบ
มืดเท่าใด ก็หาได้ เห็น


ชั้นยังจำได้
ถึงเสียงเอ่ยกล่าวลอยๆ
เป็นเพียงความคิดเห็น
ที่ตรงไป ตรงมา นัก

เห็นแก่ตัว
คนแบบนี้เห็นแก่ตัว

ไม่มีคำตอบ อื่นใด
ในความนิ่งเงียบ
หาใช่ไม่รับรู้
หากแต่มัน ตรงนัก
ตรงไป....ตรงมา
และ ไม่อาจปฏิเสธได้เลย

 


...................................................
http://www.dseason.com/coolsong/coolsong_play.php?id=613
.............................................................


ความเป็นจริงรู้สึกผิดเต็มหัวใจ
ต่อคนข้างกายฉันที่ยังคงเดินด้วยกัน
ใจเจ้ากรรมยังคงไหวหวั่น
กลับไปคิดถึงเธอคนเดิมคนนั้น

ก็รู้ว่าไม่ควรคิด
ก็รู้ว่าผิดต่อเขาที่อยู่ตรงนี้

ฉันนั้นรู้ว่าควรจะลืมเรื่องของเธอ
หากคนข้างฉันรู้เรื่องของเธอเขาคงหวั่นใจ
ฉันไม่รู้ว่าเหตุผลใด
ภาพเธอนั้นยังคงรบกวนจิตใจ

ก็รู้ว่าไม่ควรคิด
ก็รู้ว่าผิดต่อเขาแต่กับเธอคนนั้น

ความจริงในใจไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึก
ที่ฉันยังมีให้เธออยู่
เธอยังเข้ามาวนเวียนอยู่ในความฝันยามค่ำคืน
ให้ฉันเองสับสนในใจ

ก็รู้ว่าไม่ควรคิด
ก็รู้ว่าผิดต่อเขาแต่กับเธอคนนั้น

ความจริงในใจไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึก
ที่ฉันยังมีให้เธออยู่
เธอยังเข้ามาวนเวียนอยู่ในความฝันยามค่ำคืน
ให้ฉันเองสับสนในใจ

ความจริงในใจไม่เคยมีใครแทนที่ความรู้สึก
ที่ฉันยังมีให้เธออยู่
เธอยังเข้ามาวนเวียนอยู่ในความฝันยามค่ำคืน
ให้ฉันเองสับสนในใจ

..................................................................

ความจริงนั้น
แจ่มชัดนัก
มันปรากฏอยู่ ณ.ที่ตรงนั้น
แม้เวลา ผันผ่านเท่าใด
ต่างกรรม ต่างวาระ
ต่างสถานะ และเงื่อนไข

วันนี้ ชั้นเองรู้ได้
ชัดเจนนัก

วันนี้
ไม่มีแล้ว
ความรู้สึกนั้น
ณ.วันนี้ มันคงอยู่ที่ตรงนั้น เท่านั้น

ชั้นจำได้เสมอ
และรู้ชัดว่า
ไม่มีมีสิ่งใด
คงเหลือ และค้างคาในวันนี้

วันนี้ ชั้นมีเพียงปัจจุบัน
ไม่มีอดีต อื่นใดๆ
มาผสมปนเป

รู้สึกดี
ชั้น รู้สึกได้ดี
รู้สึกดี
ชั้น รู้สึกดี

..................................
หากแต่
น่าขันนัก
ที่ในวันนี้
ชั้นเพียรพยายาม
เอาปัจจุบัน
ไปผูกพันธ์กับอนาคต

อนาคต
ซึ่งมิอาจรู้ทางข้างหน้า
หากแต่ ยังกล้า
เอามันไปผูกกัน
เอาบุญ ไปผูก
เอาบาปไปผูก
เอาผลไปผูก
ทางซึ่ง มิอาจรู้ได้

เพื่ออะไร
ยังมิอาจรู้
มนุษย์หนอ
ไม่ใช่สิ
คนหนอ
หลุดจากบ่วงหนึ่ง
ยังหาทางดิ้นรนต่อไปได้

ทำไม
ไม่ปล่อยให้ปัจจุจบัน มันเป็นไป
ให้ มันเป็นไป
ตามครรลองที่แท้
ของมัน

อดีต เรากลับไปแก้ไม่ได้
อนาคต มิอาจมาถึง
ปัจจุบันเท่านั้น
แล้วเราจะเลี่ยงไป
ทำไมกัน


Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic