ไปทะเลมาดีกว่า

3/5/51 
06.30 :  ล้อหมุนที่บ้านปิ
แวะซื้อปาท่องโก๋ ที่อร่อยที่สุดในโลกของเอกชัย
ปรากฏว่า ปาท่องโก๋ เกลียว 2 บาท
กรอบนอกนุ่มใน อร่อยถึงใจจริงๆ  ถูกด้วย
แวะรับไอ้สิกลางทาง


 09.00  :    โดยประมาณ
แวะบ้านเพื่อนริท
เพื่อนริท กับเพื่อนเจี๊ยบแวะซื้อปูที่นาเกลือ
แล้วเอาไปให้แม่ต้มให้ที่บ้าน ร่วมๆ 5 โล แม่ตำน้ำจิ้มมาให้อีก 1 ถุง


10.00 :   ขึ้นเรือข้ามฟาก 20 บาท ไปฝั่งกระโดด
ขาไปหอบสัมภาระ หนักไปทางของกินเตรียมไปเพียบ
ข้าพเจ้า หิวถุงปู 5 โล เดินตัวเอียงๆไป
ที่เอียง มิใช่ หนัก แต่มัน เจ็บ 
ถึงปูจะตาย ก็ยังไว้ลาย
ข้าพเจ้าเลยโดนขาปู เกี่ยวเอาขาข้าพเจ้า
ฝากรอยจารึกไว้ที่แข้งซ้าย บาดยาวถึงใจร่วม 10 ซม.
ไม่หนักไม่หนา แค่เลือดซึมซิบๆเป็นเส้นแดงเด่นตระหง่าน

 

เรือโคลงเคลงๆ จนเราต้องนอนพังพาบไปที่หลังเรือ
เค้าเอาไว้ให้วางของ แบบที่ข้างใต้เป้นเครื่องยนต์กระมัง
แต่พวกเรายึดเอาเป็นที่นอน แล้วก็นอนกันจริงๆ หลับกันจริงๆ
เมาเรือ  เกิดมาไม่เคยเมาเรือ ดีที่ไม่มีใครอ้วกแตก
คลื่นสูงมาก สูงจนมีอยู่จังหวะ เรือต้องหยุดนิ่งๆกลางทะเล
เรามองหน้ากัน แล้ว ตัดสินใจ นอนเลยดีกว่า 
ยาดม ยาหม่องน้ำอะไร ก็เอาไม่ไหวแล้ว  เราเลยหลับสบาย

 

 

11.00  :  ขึ้นฝั่ง เราไปปักหลักกันหน้า เซเว่น
ควานหาอาหารเติมพลัง  เรากะสิ ตกลงใจควงกันกินมาม่า
ด้วยหวังว่า อะไร ร้อนๆ จะช่วยเราได้
แล้วก็ช่วยได้จริงๆ  มีแรงขึ้นมาตามๆกัน
สัญญานโทรศัพท์ยังมี ยังรับสายได้เงียบๆ
แล้วเราก็กระโดดขึ้นรถกะป๊อกัน  ไปหาดเทียน

 

11.30  :   ค่ากะป๊อ คนละ 30 บาท
เพื่อนเจี๊ยบไปตีหัวเค้าเหมามาได้ 250  หาร 9 เข้าไป  ถูกลงหน่อยก็ยังดี

 

11.50  :   ถึงหาดแล้ว  เราต้องเดินเท้าต่อ เข้าหาดเทียน
เพื่อนเจี๊ยบ บอก 300 เมตร  พอตาไปเห็นเพื่อนๆบอกว่า
แบบนี้เค้าเรียกว่า 2 โลนะเพื่อนนะ  แล้วก็เดินกันไป
เพื่อนเจี๊ยบไม่เป็นไรหรอก  สามีเพื่อนน่ะ 
กระเป๋าหนักกว่าชาวบ้าน แล้วยังแบกน้ำอีก 1 แพ็ค
ฟิตไว้ๆ  จะได้แข็งแรงๆ  เป็นเขยกลุ่มนี้ซวยจริงๆเนอะ

 

 

12.20  :   โดยประมาณ  เอากระเป๋า โยนเข้าห้องได้มา 4 ห้อง
ยึดห้องด้านบนเรียบ 3 ห้อง  ห้องด้านล่าง 1 ห้อง
ข้างบนก็กลายเป้นของพวกเราโดยปริยาย
เริ่มกิจกรรมแรก คือ กินปู  ปูกระดาษหนังสือพิมพ์กันเสร็จสรรพ
ใคร ใคร่แทะๆ ใครใคร่แกะ แกะ 
ข้าพเจ้ากินคนแรก  เสร็จคนสุดท้าย  เย่....ปูไข่สดๆ หวานๆ
ไม่ต้องบรรยายความอร่อย  ตัวเล็กไปหน่อย แต่รสชาติ อร่อยเริ่ด
กินให้สมกับที่มันฝากรอยแผลเอาไว้ เนอะ

 

14.30 :   ไอ้พวกนั้นลงไปเตะบอลกันเรียบร้อย แบ่งข้างตั้งโกลแล้วลุย
เตะบอล  นี่เหนื่อยจริงๆแฮะ  แต่ก็สนุกอยู่
ได้ข่าวว่าเป็นนักกีฬาเก่า แต่เล่นเอาหอบแฮ่ก กันถ้วนหน้า

 

15.00  :  เหนื่อย แล้ว  ก็วิ่งลงน้ำโลด
นานมากแล้วที่ไม่ได้เล่นน้ำทะเล
นานมากๆเข้าไปอีกที่ไม่ได้เล่นน้ำทะเล จริงๆ อย่างเดียว
นานมากๆ เข้าไปใหญ่  ที่ได้เนน้ำทะเล  แล้วสนุกขนาดนี้
เราเล่นน้ำ  และที่สำคัญเราเล่นคลื่น
คลื่นลูกใหญ่ ซัดมา ซัดมา
พวกเราโต้คลื่นกันสนุกสนาน  กระโดด โลดเต้นกันในทะเล
โดดจนเหนื่อย  เหนื่อยๆจริงๆ  แต่สนุกจริงๆ
เล่นกันเป็นชั่วโมงๆ  จนมือเหี่ยว
คลื่นแรง ไม่แรง เอาง่ายๆว่า
แค่แว่นหลุด เท่านั้นเอง
ตะโกนบอกเพื่อน เฮ๊ย แว่นหาย
เพื่อนๆ  หยุดทันที
  ทุกคน แกว่งตีน หาแว่นกันใหญ่
เงียบมากตั้งใจมาก
หาๆไป  ขาเราไปเกี่ยวโดน วัตถุบางอย่าง
ตะโกนบอกเพื่อน เฮ๊ยเจอแล้ว....
ทันใดนั้น คลื่นซัดมาอีก ตูม   ทุกคนกระเด็นกันคนละทาง
เอ่อ.........ตะกี๊เจอตรงไหนวะ เพื่อนๆ
เริ่มปลง  เฮ้อ เล่นคลื่นต่  เดินแกว่งเท้าไปเรื่อยๆ
เจอก็โชคดีละวะ
หารู้ไม่ว่า เพื่อน ริท  พยายามแกว่งเท้าสุดชีวิต
ด้วยการเดินเป้นปู   เดินตามด้านข้างไปเรื่อย
จนตีนเพื่อนริท ไปเกี่ยวเข้าวัตถุหนึ่ง
เพื่อนริท  ดีใจ  แต่ดีใจเงียบๆ ไม่โวยวาย
ค่อยๆเกี่ยวเอาวัตถุนั้นขึ้นมา
ได้มาแล้ว เพื่อน เงียบหนักเข้าไปอีก  เพื่อนจึงเดินไปหาภรรยา
แล้ว ยื่นแว่นอันนั้นให้ภรรยาดู
เพื่อนเจี๊ยบ  ตะโกนเรียกเพื่อนๆเข้าไป
แล้วบอกว่า ริท เจอแว่นแล้ว
แต่...............  เจอแว่นกันแดด
แว่นใครก้ไม่รู้
ไม่ใช่แว่นเรา
ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
เฮ้อ.......  เจอแล้ว
เจอทำไม เนี่ย.....
แต่  แค่นี้ ก็ขอบคุณมาก

 

แล้วโลก ข้าพเจ้าก็สวยงาม ทุกอย่างเลือนลาง  เห็นเป็นกลุ่มๆ

 

 

17.00  :   ขึ้นมาเตะบอลต่อ  เตะได้ 2 ที  ไปอาบน้ำกันเถอะ 
แยกย้ายกันอาบน้ำ เริ่มรูตัวว่าโทรศัพท์ ไม่มีสัญญาน
ทั้งๆที่มีป้าย  ตูมู๊ฟ   อยู่ตรงนี้

 

สันณิฐานได้ 2 ข้อ
1.ใคร แง่งเอาป้ายมาติด ไม่บอกบริษัท เค้าวะ
2.สงสัย  ตูมู๊ฟ   ไปที่อื่นแล้ว  เหลือ แต่ +++อยู่คนเดียวนี่แหล่ะ
ไม่ต้องห่วง ทุกเครือข่าย ดีหมด ยกเว้น  ตู  เพราะ ตู....มู๊ฟ ไปแล้ว

 

19.00  :   อาบน้ำเสร็จกินข้าวกัน  เอาใจเพื่อนภัท
ผู้ไม่กินกุ้งกินปู  ด้วยการสั่งปลาหมึกชุบแป้งทอด กับ ปลาหมึกทอดกระเทียมมา
สรุปว่า  ผัดผักรวมมิตร กับ ไข่เจียวหมูสับอร่อยที่สุด
ส่วนปลาหมึก  เค้าลงอาคมไว้  จนพวกเราแต่งตั้งนามใหม่ให้ว่า
" ปลาหมึกลงยันต์ "

 

20.10  :   รวมตัวทำกิจกรรมกัน
งานนี้เราผูกพันธ์ กับปู ต้องเลือกปูมากเป้นพิเศษ
ปู  ปลา   .....  ปู   .....  ปลา ....   ปู  กุ้ง.....
กุ้ง  ปลา....  ปลา   ไก่  .....ปู  ไก่........
ไก่   กุ้ง....... น้ำเต้า .....ปู.....ปลา

 

ปูให้โชค และเรา เท่าทุน
เอาน่ากิ๊ปๆ
เพื่อนนัท ผู้ตามมาวันรุ่งขึ้น เห็นรูป บอกว่า
นี่พวกมรึง  มีอุปกรณ์กันเต็มที่เลยนะ
เรามิรู้  เรามิเป็น  เราทำตามมันไปเฉยๆ  จริงๆนะ

 

21.30  :   เจ้ามือ ตาปรือ  หลับคาวงคนแรก
เปิดประตู  นอน  ลมทะเลพัด เย็นสาบ
ถึงจะห้องพัดลม ก็ไม่ร้อนสักนิด  เย็นสบายจริงๆ

 

 

4/5/51


06.00 +++  เพื่อนปิ ตะเกียกตะกายขึ้นจากเตียงคนแรก
เพื่อนคนอื่นยังไม่มีใครตามไป
เราไม่ได้อยู่ฝั่งตกวันขึ้น และเมฆหนาจนน่าหวั่นใจ
สักพัก ไอ้ภัท กับน้องน้ำผึ้ง ฮันหนี่ ของมัน  ควงกันลงทะเล อีกรอบ
พวกเรา นั่งกินหนมปัง ทาแยมสตอเบอร์รี่เบสท์ฟุด กันหงุบหงับ
เพื่อนๆเริ่มมีอาการแย่งยิ้ม  ไว้ชิมเลย์ กันเป็นระยะ
รักกันจริง  เพราะ ใครตัดก่อน มีสิทธิก่อน

 

08.00 :   ฝนตกปรอยๆ   กิจกรรม เล่นทะเลตอนเช้าไม่ประสบความสำเร็จ
เราขึ้นมาอาบน้ำ และเริ่มกิจกรรม นอนอีกรอบกัน
เกี่ยวกันหลับกับไอ้สิ  ด้วยความสนุกสนาน

 

09.30  :   เพื่อนๆ กดดันให้ตื่น
ตื่นมาอาบน้ำเก็บของ รถมารับ 10.30น.
ใครอาบน้ำเสร็จตั้งวง  แย่งยิ้มกินเลย์ กันอีกรอบ  ขนมมีอะไรเหลือ
เทออกมาทำลายให้สิ้นซาก

 

10.30 :    แบกกระเป๋าเบาๆเดินไปขึ้นรถ
11  โมงนิดหน่อย  ถึงท่าหน้าบ้าน
ค่าอึ๊ที่ท่าเรือ  10 บาท  แต่  เข้าไม่ทัน
เพื่อนๆไล่ขึ้นไปจองเรือ
แล้วเราก็เจอเพื่อนเก่าบนเรือ
มันคือ  ไอ้ ทรังค์ซ   ผู้ซึ่งพรากจากเพื่อนไปร่วม 10 กว่าปี
หลังจากมันหนีจากเพื่อนๆไป  มันเคยเจอพวกเรา 2 ครั้ง


1.ตอนไปสมัครเอนท์ ที่จุฬา  ครั้งนั้นมันส่ายหัวดิก บอกว่า นึกแล้วว่าต้องเจอ
2.ครั้งนี้  มันอุตส่าห์มากะคุณแฟน 2 คน
มันช่างโชคดีจริงๆ  ที่ได้เจอพวกเรายกแก๊งค์  มันคงประทับใจมากจนอยากเดินหนี
แต่ไม่รอด 5555

 

ตอนสัญญาณโทรศัพท์มา  พบว่า
มีหลายมิสคอล  บางมิสคอลมาแต่ไก่โห่กระหน่ำมา 8 ครั้ง
อีกรอบ โดนไป 6
ส่วนไอ้ที่ควรมา  มาแค่ 3
สะกิดบอกเพื่อนเจี๊ยบเบาๆ
เพื่อนเจี๊ยบ ส่ายหัวดิกใส่
แล้วเทศน์ใส่มาอีก 1 กัณฑ์ใหญ่
ข้าพเจ้าพยายามต่อรองกับเพื่อนเจี๊ยบแล้ว
เพื่อนไม่เห็นใจ และส่ายหัว
บอกไม่ผ่านๆ ไปปรับพฤติกรรมใหม่ด่วน
ช่างน่าสงสาร

 

 

12.00  :  โดยประมาณ
ถึงฝั่ง  ไม่ยอมเสียตังค์ อึ๊ฝั่งโน้น เลยต้อง  เสียตังค์ 25 บาท
กับการรีบมาอึ๊จิโกะ  ฝั่งนี้  ค่ามอไซด์ 20 ค่าห้องน้ำ 5 บาท
เพื่ออะไร.....   เพื่อให้ทันไง

 

12.10  :    โทรติดแล้ว เลยมีคนโทรมา 
ยื่นให้เพื่อนเจี๊ยบดู  เพื่อนบอกว่า ไม่ต้องรับ
เดินบ่นอุบอิบๆ  สักพัก ข้อความโผล่มาอีก
เพื่อนเจี๊ยบดูแล้ว ส่ายหัวดิก อีกรอบ
บอกไปคุยใหม่ให้มัน ชัดๆซะ

 

12.30  :  ไปไหว้พระกันขึ้นเขาไปไหว้กรมหลวงชุมพรกัน
เพื่อนนัท เพื่อนอ๋อ สำนึกผิด ตามาถึงพัทยา
ไหว้พระ ทำบุญ  รับสายเงียบๆ
และไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆ

 

14.30  :   ไปหาข้าวกินกัน  กินกันที่มุมอร่อย
สั่งอาหารเยี่ยงมากันเป็น ร้อย 
สั่งกันเยี่ยงอย่างกะกินฟรี
สั่งเลย อร่อยทุกอย่าง
ข้าพเจ้ายังมีความโชคดีที่ไม่สิ้นสุด
คือ นั่งแงะ ถ้วยกินต้มยำให้เพื่อนๆ
ทำไม มันแน่นจังวะ  ต้องเคลื่นๆมันแล้วค่อยดึง
พยายามเพราะคิดว่า ตูนี่ ฉลาดแล้ว ที่จะแกะได้
แล้วก็แกะได้.....
เผละ....ทำไม มีน้ำแกง และหอมหัวแดงหล่นลงมาด้วยวะ
หล่นมาไม่พอ เปียกด้วย
เปียกกางเกงด้วยเสื้อด้วย
เฮ้อ ข้าพเจ้าช่างโชคดีๆ  เช็ดๆๆ  ทำอะไรไม่ได้  แล้วกินต่อ
สักพัก  คะน้าปลาเค็มมาเสริฟ์  เพื่อนเอกหน้าหงิก
เพราะสั่งคะน้าไข่เค็มเฟ่ย   แต่เพื่อนเจี๊ยบใจดี  หรือมันหิววะ
เอาไว้กินต่อ  เพื่อนเอกคงเสียใจ
เพราะปลาหมึกไข่เค็มที่มาจานสุดท้าย  ไข่เค็ม อร่อยโคตะระ
ชนิดที่ทุกคนอิ่มแล้ว  แต่ทุกคนกินต่อจนหมด
ค่าเสียหาย  11 คน 3700
แต่เพื่อนๆทุกคนลงมติว่า
ดีกว่า ไอ้ 1400  เมื่อคืนนี้หลายช่วงตัว


มุมอร่อย  ร้านสวยบรรยากาศดีอาหารอร่อย
ห้องน้ำติดแอร์  แต่โปรดระวัง  ถ้วยน้ำแกง แถมน้ำแกงและหอมแดง

 

 

16.00  :  เริ่มกิจกรรม  ระทึกขวัญ
ด้วยการ  จับฉลาก...วงแชร์
ข้าพเจ้าหัวเราะ หึหึ   ด้วยความโชคดี อันนานับไม่ถ้วน
ท่าทางจะรอดยาก  จากความโชคดีงวดสุดท้าย
และแล้ว   เลขที่ไม่ออก หมายเลขที่ 1.
ไอ้ฉัต..................โย่ว  รอดครับๆๆรอดๆๆๆๆๆ
รอดตายไปอีกงวด  เย่.....รอดหน้าเท่าทุนแล้ว  ดีใจๆๆๆ

 

ปรากฏว่า  เพื่อนเอก โดนไป  เล่นเอามือชาๆ  หน้าเย็น คิดอะไรไม่เป็นไปพักนึง
อดกินคะน้าไข่เค็ม ยังได้  แชร์ อีก  น่าสงสารเนอะ

 

16.30  :   แยกย้ายกันกลับบ้าน  กลับกะเพื่อน  ภัท

 

ไม่เกินทุ่มก็ถึงบ้านละ
ถึงจะมีโชคร้ายบ้าง
และอดนั่งมองทะเล เพราะมองไม่เห็น

แต่ก็ สนุกสนานเพลินๆไปดีทีเดียว


ดำขึ้นเล็กน้อย  ได้แผลจากปูสิริรวมแล้ว 4 แผล
ได้เสียตังค์เพราะแว่นหาย
แต่อนุโลมให้ใส่คอนแทคไปก่อนช่วงนึงได้


ปล.  ลืมเอาแปรงสีฟันไป  ปากเหม็นๆ
ไปอาบน้ำก่อนละดีกว่า

 

แง่มๆๆๆ   มีบางอย่างต้องเคลียร์ อีกยกด้วย
เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไรว๊าาาาาาา


แต่ไม่เป็นไร
แฮปปี้ๆ 
จนแปลกใจ  โชคร้ายยังไง ก็ช่างหัวมัน
มึนๆ  เหมือนกัน  ทำไม ใจดีผิดปรกติ
ทำไงได้   โชคร้ายแค่นี้เองเนอะ
แค่นี้จิ๊บๆ 
ไที่เจออยู่ หนักกว่านี้หลายช่วงตัว


สู้ๆ สู้ๆ สู้ๆ

 

 

 

 


Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic