นาน . . . เท่าไหร่

.............คุณยังจำได้มั๊ย..............

นานเท่าไหร่แล้ว ...

ที่ . . .   เท้าติดดิน . . .

 

ไม่ใช่วันนี้หรอก
มันเป็นวัน อาทิตย์ที่เพิ่งผ่านมา
คน พลัดบาง อย่างชั้น
พลัดพา ตัวเองเองไปยัง สถานที่แห่งหนึ่ง
ที่ๆ ทำให้เท้า ... ชั้นได้ติดดิน อีกครั้ง

 

คุณยังจำความรู้สึกนั้น กันได้มั๊ย
ส่วนชั้นนั้น  ชั้นจำได้ดีทีเดียว

 


ใต้เท้านั้น ไม่ได้มีเพียงดิน
ชั้นสัมผัสได้ ถึงปุยทรายที่อ่อนนุ่ม
ใช่ มันไม่ได้อ่อนนุ่ม เช่นเดียวกับ ปุยนุ่นสีขาว
แต่ปุยทราย ปนดินดำนั้น
ให้ได้มากกว่า ความอ่อนนุ่มจากปุยนุ่นเป็นไหนๆ

 


ขณะที่ ชั้นสัมผัสได้ถึงความนุ่มนั้น
ขณะเดียวกัน ชั้นยังพบกับความเย็นสบาย
ขณะนั้นๆ  ชั้นยังค้นพบความอบอุ่น
ขณะเดียวกันกับที่  รู้สึกได้ถึงความหนักแน่น และมั่นคง

 


เหมือนเรากำลังแลกเปลี่ยนกัน
เรานวดดิน และ ดินนวดเรา


 

การแบ่งปันนี่เอง
ที่ทำให้เกิดการผสมผสานของหลายสิ่ง
คู่ตรงข้าม ที่น่าจะอยู่ตรงข้ามกัน
บางขณะนั้น อยู่ด้วยกันได้

ได้อย่างสันติ...ซะด้วยสิ

 


วันอาทิตย์ที่ผ่านมา 
หลายคนบอกว่า ร้อนนัก
แต่ชั้น เหมือนจะลืมความร้อนทั้งหมดนั้นไป
นั่นเพราะชั้น ได้พาตัวเอง ไป...
ไปหลายต่อหลายที่
แต่หลายที่นั้น มีสีเขียว เป็นองค์ประกอบใหญ่

 

หลังจากที่ เราผลัดกันปฏิบัติ ต่อกันแล้วนั้น
(เรานวดดิน  ดินนวดเรา )

 


ชั้นก็ได้พาตัวเองย้ายสถานที่อีกครั้ง
ชั้นและสมาชิก อีก 2
พาตัวเองไปร้านกาแฟ แห่งหนึ่ง
บ้านก้ามปู  Tropical Cafe

 

เราเดินวนหาทำเลเหมาะๆ
และเราก็ ยึดชั้น 2 ของร้าน
ไม่มีใคร มีแต่โต๊ะและเก้าอี้เก่าๆ
ที่ไม่มีใครปัดกวาดเช็ดถู
แต่ไม่เป็นไร เราเช็ดกันเองได้

 


ลาเต้ คาปูชิโน่  ชาเย็นๆ  และเค้กส้ม
คือองค์ประกอบการเรียนรู้ของเราในวันนี้
ชั้นสอง ที่สภาพใกล้เคียงดาดฟ้า
นอกไปจาก ต้นไม้ ที่เรียงตัวในสวนสวยข้างล่างแล้ว
เรายังได้มองเฟริน์ กระถางใหญ่ ในระดับสายตา
เรายังได้ มองอาทิตย์อัสดง โดยไม่ต้องเงยหน้ามากนัก
เรายังได้ร่มไม้ใหญ่ นอกสวนนี้ เป็นองค์ประกอบข้างเคียง

 

สบายใจ นัก....
ชั้นบอกคุณได้เพียงนี้
อากาศที่ร้อน ...  ร้อนคลายได้
เมื่อเราได้ใกล้กัน กับพวกเค้าเหล่านี้

 


หลังจากมื้ออาหารเย็น
เราพาตัวเองเปลี่ยนสถานที่อีกครา
บ้านพี่เมฆ ... หลังบ้านพี่เมฆ

 

คุณเคยไปยืนหลังบ้านตัวเองมั๊ย
ชั้นก็เคยไปยืนหลังบ้านชั้น
และชั้นว่า มันเย็นดี
เสียแต่ว่า มันกลายเป็นครัวและที่เก็บของ
แต่ที่บ้านพี่เมฆ นั้น....มันไม่ใช่

 

พี่เมฆ จัดการหลังบ้าน ให้เป็นมุมนั่งเล่น
ด้วยความที่ เลยรั้วหลังบ้านไปนั้น
ก็เป็นสวนรกร้าง ต้นไม้ครึ้มปะปน
พี่เมฆจัดการห้อยม่านบาหลี
แขวนกระถางต้นไม้เป็นระยะ
อ่างน้ำสำหรับนกได้ดื่มกิน
บางอ่าง สำหรับไม้น้ำ และปลาน้อย
หลังบ้านนี้จึงสบายนัก

 

แค่เติม เบาะนวม และเก้าอี้นอนเล่นไปไม่กี่ตัว
ไม่ว่ามวลสารอะไร ผ่านมา ตรงที่นี้
คงไม่อยากจะเคลื่อนย้ายออกไปง่ายๆ

 


ไหนๆก็ไหนๆ
เราจึงเพิ่งเติมบรรยากาศ ให้น่าอ้อยอิ่งยิ่งขึ้น
ด้วยการเติมแสงเทียนลงไป
บรรยากาศดีๆ ทำให้เรา ขี้โม้กันไม่หยุด
รู้สึกตัวอีกที
เมื่อราตรีนี้ สั้นลงไปเรื่อยๆ

 

เราต้องอำลา
วันนี้ไปเพียงนี้

 

หากแต่ ไม่ว่าจะเป็น
ปุยทราย   ดินดำ   หญ้าเขียว
ไม้ใหญ่  ใบเข้ม  บทเพลง  บึงน้ำ
สวนสวย  ลาเต้  คาปูชิโน่  เค้กส้ม  ชาเย็น
ดวงอาทิตย์สีส้ม ร่มไม้ภายนอกนั้น  น้ำตกจำลอง  เฟริน์พุ่มใหญ่
เก้าอี้นุ่มน่านอน  แสงเทียนอ่อนๆ  ม่านบาหลี  พื้นปูนขัดมัน  กลิ่นกำยานบางเบา

 

ชั้นจำทั้งหมดทั้งมวลนี้ได้แม่นยำนัก
แล้วเราจะพบกันใหม่
อีกครั้ง
และ
อีกครั้ง

 

สวัสดี

กรี้ดดดดดดดดดด

ไปกับใครบ้าง

คิดถึงนะ

จะไปกทม.เร็วๆนี้ มีตั๋วแล้ว

แต่ยังไม่ระบุวันเวลา
004045
25 เม.ย. 2550 เวลา 20:31 น.
^___^

น่าจดจำ
000559
25 เม.ย. 2550 เวลา 21:03 น.
หลังบ้านผมเป็นสวนครับ สวนผลไม้และสวนยาง...ถัดไปเป็นป่าสงวนครับ
000717
27 เม.ย. 2550 เวลา 15:12 น.
แกเป็นไงมั่งเนี่ยยยยย
ไม่เจอกันนานเกินนนนนนน
000779
29 เม.ย. 2550 เวลา 02:37 น.
ชั้นชอบดาดฟ้าบ้านแก ว่ะ อยากไป ยืนบนนั้นอีกสักครั้งจัง...
002834
29 เม.ย. 2550 เวลา 21:19 น.
เคล็ด

ควรทายาหม่อง


ฮิ้ววว

รักดีครับ เท่านั้นพอ
003368
30 เม.ย. 2550 เวลา 20:18 น.
เช่นกันครับ กลิ่นไอดิน ต้นหญ้าหลังฝนตก
ทำให้คลายร้อนได้ดีทีเดียว .. แต่ไม่รู้มันจะ
ตกอีกนานเท่าไรนะสิ ... รักษาสุขภาพครับ ; )
001086
6 พ.ค. 2550 เวลา 00:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic