ที่ลานโพธิ์

วันมาฆบูชาที่ผ่านมา


ชั้นเองก็มี ธูป อยู่ในมือเช่นกัน
เป็นธูปหอม 5 ดอก
ประกอบด้วย 5 เพราะให้ระลึกถึงคุณทั้ง 5
1.พระพุทธ : พระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกๆพระองค์
2.พระธรรม : คำสอนทั้งหลายของพระพุทธองค์
3.พระสงฆ์  :  พระอริยสงฆ์ ทั้งหลาย
4.พ่อ แม่ :  ผู้เป็นพระของลูก
5.ครูบาอาจารย์  : ผู้มีพระคุณ ผู้ประสิทธิประสาทวิชาความรู้ ผู้ชี้ทางให้รู้

 

ในมือชั้นยังมีดอกบัวสีขาว 1 ดอก
ชั้นชอบพับดอกบัว
ชั้นจะบรรจงพับ พยายามจะให้สวยที่สุด
นั่นเพราะชั้นตั้งใจ ให้ดอกบัวที่สวยงามที่สุด
เป็นเครื่องประกอบในการบูชาที่ชั้นเคารพที่สุด

 

ในมือชั้นมีเทียนสีเหลือง อีก 1 เล่ม
เพื่อเป็นแสงไป นำหน้าในการเดินทาง

 


เราเดินออกจากถ้ำ หลังนั่งทำสมาธิ และแผ่ส่วนกุศลเสร็จ
รับดอกไม้ ธูปเ เทียน มาถือในมือ
เราพากันเดินไปที่ลานต้นโพธิ์

 

วันนี้เราจะเวียนเทียนกันที่ลานต้นโพธิ์

 

ที่ลานโพธิ์ ปกคลุมด้วยปุยของเม็ดทราย
สะอาด ละเอียด นุ่ม ละมุนฝ่าเท้า
ที่ลานโพธิ์ มีพระพุทธรูป ท่านนั่งขัดสมาธิ ยิ้มรอรับพวกเราเสมอ
ที่ลานโพธิ์ มีต้นโพธิ์ต้นใหญ่ๆ ถึง 2 ต้น ความร่มเย็น เป็นเช่นนี้เอง

 

ไม่มีแสงสว่างอื่นใด ในรอบบริเวณนั้น
ไปได้นอกจาก แสงจากเทียน
เทียนเล่มเหลือง สูง 1 ศอก
ปักล้อมรอบต้นโพธิ์ไว้เป็นระยะ
เทียน ทอแสงเหลืองนวลกระจ่าง
สว่างเข้าไปถึงข้างใน

 

พวกเรา ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก
พากันถอดรองเท้า และเท้าเราก็ได้สัมผัสกับ ปุยทรายอ่อนนุ่ม


ตาชั้นได้มองเห็นภาพ
ผู้คน ค่อยๆส่งต่อแสงสว่าง ซึ่งกันและกัน


ไม่นานนัก ธูป และเทียน ในมือของชั้นก็สว่าง
ไม่นานนัก ในมือของพวกเราทุกคนก็สว่างไสว
ยิ่งทำให้ทั่วบริเวณนั้น ทอแสงสีเหลืองสวยงาม


พระจันทร์ ลอยตัวอยู่เหนือฟ้า
เราเห็นพระจันทร์ ผ่านแมกไม้ขึ้นไป
พระจันทร์ก็ทอแสงส่องลงมา เอื้อเฟื้อ พวกเราเช่นกัน

 

หลวงตา ออกเดินนำ ให้พวกเราค่อยๆเดินตาม
แช่มช้า  ในทุกอิริยาบถ
มันช่างสวยงาม และเต็มไปด้วยสติ

 

ที่ลานโพธิ์ ความเงียบเข้าปกคลุม
แต่มันอื้ออึงไปด้วย ความตื้นตัน
มันไม่เงียบ หรอก
มันมีเสียงไพเราะมากมาย ได้ยินมั๊ย

 

เราเดินเวียนรอบต้นโพธิ์ 3 รอบ
ในการเดินอย่างมีสติ


บางคราว ชั้นว่างเปล่า ไม่คิดอะไร
มีเพียงความสบายใจประกอบอยู่
บางคราว ชั้นนึกรู้ถึงลมหายใจเข้า ออก
บางคราว ชั้นนึกรู้ว่าชั้นกำลังก้าว กำลังเดิน
ฝ่าเท้าชั้นสัมผัสกับความเย็นสบาย นุ่มนิ่มนั่น
บางคราว ชั้นนึกอยากให้ทุกคนที่รักและรู้จัก เบาสบายเช่นชั้น
บางคราว ชั้นนึกอยากให้ทุกคนที่ถึงชั้น จะไม่รู้จัก เบาสบายเช่นกัน

 

 

ชั้นโชคดี ชั้นเดินในระยะที่เป็น 180 องศา กับหลวงตาพอดี

 

 


บ่อยครั้งชั้น เหลือบมอง หลวงตา เดินอย่างมีสติ
ชั้นหันมา พยายามเดินอย่างมีสติบ้าง

 

ชั้นดีใจ
ที่จะได้มีภาพ การเวียนเทียนที่น่าประทับใจเก็บไว้
เสียดายนัก ที่ไม่มีใคร ถ่ยรูปเก็บไว้บ้างเลย
แต่ไม่เป็นไร
ภาพนั้นสวยงาม กระจ่างมากในใจของชั้น

 

ชั้นก็ไม่เคยคิดเหมือนกัน
ว่าจะนึกชอบการไปวัดมากขนาดนี้
แต่ชั้นชอบจัง
ชอบและนึกรัก มากกว่าที่ชั้นและคุณเองจะคิดกัน

 

ก็มันทั้งสงบ มีความสุข และเบาสบาย
มันสนุกด้วยนะ ชั้นว่า
เวลาที่ชั้นเล่าให้ใครฟังว่าจะไปนอนวัด
บางทีชั้นเล่าไปยิ้มไป ขำไป หัวเราะไป
จนคนฟัง รู้สึกสนุกไปด้วย
และถามกลับมาว่า นี่แน่ใจหรือว่าจะไปวัด

 

แน่ใจสิ
ทำไมกัน ทำไม การที่เราจะไปวัด
จะเล่าด้วยความรู้สึก อยากไป สนุกมีความสุข
ไม่ได้เล่า


.....

 

จริงๆนะ


ก็ที่วัดอ่ะ
กับข้าวก็อร๊อย อร่อย
โรงครัวก็เปิดแต่เช้า กว่าจะปิดก็ 4 ทุ่ม
ทุกเวลาที่เปิด จะมีอาหารถูกจัดวางรออยู่
ไม่ว่าคุณจะกิน มังสวิรัตน์ หรือไม่
ก็มีอะไรต่อมิอะไร ให้คุณได้กินอยู่ดี
ที่สำคัญ คือ อร๊อย อร่อย 555

 

ก็ที่วัดน่ะ ชั้นจะได้ทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็น
นั่งสวดมนต์ ทำสมาธิ พร้อมๆกัน
มีคนตั้งใจทำ อยากทำ ทำด้วยความสุข อยู่รอบๆเรา
เราก็ยิ่งมีแรงบันดาลใจมากขึ้น ไงคุณ

 

ที่วัดน่ะ ขอแค่ให้ทำตามกฏระเบียบ ไม่กี่ข้อ
ทั้งหมด ก็เป็นไป เพื่อความเรียบร้อย
และเป็นการฝึกใจ ทำในสิ่งที่ดีทั้งนั้น
นอกเหนือไปจากนั้นแล้ว
ที่วัดน่ะ ไม่บังคับให้ต้องทำอะไรเลย
สบายใจที่จะทำเช่นไร ให้ทำเช่นนั้น
สงสับ ใคร่รู้ อะไร ... ขอให้บอก
ที่วัดน่ะ ไม่ต้องบอก ก็ตอบได้เสมอ

 

ที่วัดน่ะ เราจะได้ฟังเทศน์กัน
ฟังเทศน์สนุกจะตาย
ฟังเทศน์จากหลวงตา น่ะ ทั้งได้ความรู้ สนุก เบิกบาน
ไม่ว่าคุณอยากได้อะไร คุณก็ได้อย่างนั้น
และมักจะได้มากกว่า
ใช่แล้ว ... ถึงคุณไม่อยากได้ คุณก็จะได้อยู่ดี
ดีจะตาย ไม่ดีตรงไหนรึ

 

ที่วัดนะ มีองค์พระองค์ใหญ่
ท่านประทับนั่ง มองเราอยู่บนกลางเขา
ข้างบนนั้น แสนจะเย็นสบาย
ถึงจะหอบแฮ่กๆ กันเล็กน้อยกว่าจะถึง
แต่พอถึงแล้วก็ เย็นสบาย
ชั้นอยากไปนั่งไปนอน กลิ้งอยู่ตรงนั้นจัง
ก็ ช่างเย็นสบาย นี่นา...

 

ที่วัดน่ะ มีถ้ำ เย็นสบาย
ใช่ๆ เราอาจจะต้องเล็งตำแหน่งที่นั่งสวดมนต์ให้ดีหน่อย

ระวังก็แค่ ไม่ให้ อึ๊ค้างคาว ตกใส่หัวก็เท่านั่นเอง
แห่ะๆ แต่ถ้าเลือกตำแหน่งลมโกรกด้วย ก็จะไม่โดนยุงกัดด้วยนะ

 

ที่วัดน่ะ มีพระนารายณ์ทรงครุฑ
เป็นโบราณวัตถุ ล่ำค่า
ทั้งคุณค่าของท่าน และทั้งหมดทั้งมวลในทางใจ
จะประมาณความหมายกันเช่นไรดี

 

ที่วัดน่ะ  มีองค์พระพุทธรูป ปางนาคปรก
ที่สวยงาม สง่า ทั้งน่าเกรงขาม และ น่าเคารพ
กว่าอื่นใดที่ชั้นเคยเห็นมา จริงๆนะคุณ
องค์ท่านออกสีเขียว....ทั้งขลัง และสง่า ยังไงก็ไม่รู้
ไม่รู้จะบอกยังไงเหมือนกัน

 

ที่วัดน่ะ  ที่ตรงหน้าถ้ำ มีพระพุทธรูป องค์ใหญ่
ให้เรา ทำความเคารพท่านเมื่อมาถึง
องค์ท่านใหญ่มาก ขนาดที่ว่า
ปิดปากถ้ำไว้แทบหมด

 

ที่วัดน่ะ ยังมีมุมสงบอีกหลายมุม
อย่างไรก็ไม่รู้
เหมือนชั้นได้กลับบ้าน
เวลาที่อยู่ในวัด
บางที ชั้นเบิกบาน จนอยากกระโดดโลดเต้น
อย่างกับว่า ชั้นเป็นเด็กตัวเล็ก
มีพ่อแม่ อยู่ในสายตา ยังไงยังงั้น
มันคงเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นมั๊ง

 


ชั้นแค่นึกถึง
บางทีนึกถึง ก็อยากจะ หายแว๊บไปอยู่ที่ตรงนั้น
ก็ที่วัดน่ะ
สบายแท้ๆ

 

จริงๆหลวงตา ก็บอกไม่ให้ยึดนะ
ที่ไหน ก็ ปฏิบัติ ได้ทั้งนั้น
แต่ถ้าว่างสบายใจจะมาก็มา
ก็มัน สบายใจดี ชั้นว่า

 


ชั้นอยากให้คุณเห็นภาพ ที่ลานโพธิ์จัง
เป็นการเวียนเทียนที่สวยงามมาก
สำหรับชั้น
ชั้นนึกถึงหลายๆคน
อยากให้มาสุขใจไปด้วยกัน
รวมถึงพวกคุณด้วยล่ะ

 

 

อ่านแล้วสบายใจ
004154
8 มี.ค. 2550 เวลา 14:39 น.
ติดไว้ก่อนนะพี่น้ำผึ้งช่วงนี้ไม่มีพลัง
004416
8 มี.ค. 2550 เวลา 14:58 น.
เพิ่งเห็นว่ามีคนไปวัดแล้ว "สนุก" เหมือนกัน

ไม่ได้หมายถึง สงบ หรือ สุข นะ

หมายถึง สนุก ... ^^

แปลกดี ไม่คิดว่าจะมีคนคิดเหมือนกัน
000473
8 มี.ค. 2550 เวลา 15:47 น.
ขออนุโมทนาด้วย หน้าด้านเนอะ

เกตุศรีห่างหายจากวัดที่นั่นไปนานเหลือเกิน
004045
8 มี.ค. 2550 เวลา 19:30 น.
เห็นภาพเลยอ่ะ ว้าววววว ชอบสุดๆเรยย ไม่ได้ชอบสวดมนต์นะ ชอบคำพรรณาต่างหาก ฟังแล้วอยากเข้าวัด
lomhun
9 มี.ค. 2550 เวลา 02:24 น.
อ่านแล้วนึกออกเลยว่าจะสวย สงบแค่ไหน
003149
9 มี.ค. 2550 เวลา 09:29 น.
ครับผม ความสงบใต้ร่มกาเสาวพักตร์นี่แหละครับ สุขที่สุด

ทำใจให้สงบ

นี่แหละสุขแท้จริง
002649
11 มี.ค. 2550 เวลา 21:27 น.
ไม่ได้ไปเวียนเทียนนานแล้ว
ไม่ได้เข้าวัดนานเช่นกัน
ได้แต่อาศัยอ่านหนังสือธรรมะเท่านั้น
000737
น้ำหอม
11 มี.ค. 2550 เวลา 23:30 น.
เล่าแล้วนะฮะ 1 เรื่อง
001876
12 มี.ค. 2550 เวลา 22:10 น.
อยากไปด้วยจริงๆ

รู้สึกเสียดายที่ตอนนี้เหมือนเป็นคนห่างไกลวัดเข้าไปทุกทีๆ
002834
12 มี.ค. 2550 เวลา 23:16 น.
ผมยังค้างคุณอีก 4 เรื่องสินะ...

....

ว่าแต่

มันก็เหมือนการอัพ ตามปกติของผมอยู่แล้วนี่ฮะ...

ไอ้การเล่าเรื่องเนี่ย...

...

ถึงคุณไม่ขอ ผมก็เล่าให้ฟังอยู่แล้วล่ะ ^ ^

ปล.หรือจริงๆ ต้องการอะไรเป็นพืเศษรึเปล่าฮะ?
001876
13 มี.ค. 2550 เวลา 01:56 น.
อนุโมทนา สาธุด้วยคน

คิดถึงจัง
000895
13 มี.ค. 2550 เวลา 21:50 น.
อ่านแล้วรู้สึกเย็นและสบายตามเลยแฮะ....

แม้จริงๆผมยังมีคำถามมากมายในหัวเกี่ยวกับศาสนา และพิธีกรรมต่างๆ... แต่ผมเข้าใจในความรู้สึกของคุณ

ขออนุโมทนาด้วยครับ
004383
14 มี.ค. 2550 เวลา 23:52 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic