ช่วยอะไร

ชั้นกำลังโดน ความรัก รุมเล่นงาน
สะบักสะบอมทีเดียว
มันเฉี่ยวซ้ายทีขวาที
ยิ่งรู้ตัวมากเท่าไหร่
ยิ่ง กระอักเลือด มากเท่านั้น

 


ชั้นพบว่า หนังสือ ข้างตัว เพิ่มพูน ขึ้นอย่างรวดเร็ว
ชั้นอ่านมันอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกัน

 


ชั้นพบว่าชั้นเหงา
ดูเหมือน ความเหงา เป็นตัวแปรสำคัญ
ที่ทำให้ ปริมาณหนังสือ พอกพูน ขึ้นอย่างน่าตกใจ

 

ที่เค้าบอกว่า ชาว อเมริกัน
อ่านหนังสือ ปีละ 50 เล่ม นั้น
จริงเหรอ...พวกเค้า เหงากันมากขนาดนั้นเลยเหรอ

 

การอ่านหนังสือของชั้น อย่างบ้าระห่ำในปีนี้
มันจะช่วย ดึง ค่าเฉลี่ย การอ่านหนังสือของคนไทย
ขึ้นมาได้บ้างรึเปล่า

 


ชั้นพบว่า ชั้นต้องเอาธรรมะ เข้าข่ม
บางที ขย่มลงไปแล้ว
มันก็ยังดีดตัวขึ้นมาได้
บางที ชั้นก็เล่นกับมันเพลินๆดี
แต่ บางที มันก็แว้งกัด เอาไม่ทันรู้ตัว
แผลก็เหวอะหวะ

 

ถึงชั้นจะพบว่า
ธรรมะ ช่วยได้จริงๆ
แต่ ทำไม
ธรรมะ ยังไม่ชนะ อธรรม  เสียที
ชั้นยังคงต้องสู้รบ ต่อไป

 


บาดแผลที่เกิดขึ้น
ทั้งหมดนี้
เกิดมาจาก ชั้นคิดไปเองคนเดียว

 


มีคนพยายามบอกว่า
ยังไม่รู้อะไรรึเปล่า
หาความจริงได้แล้ว
ลองหาดู

 


ชั้นชั่งใจอยู่
ว่าจะเสาะหาดูรอบๆ
หรือจะเดินตรงๆเข้าไปหา
แต่ ชั้น ยังไม่กล้าอยู่ดี

 


คิดไปคิดมา
ชั้นว่า
ชั้นอยู่เฉยๆ แบบเดิม
ปลอดภัยกว่า
อย่างน้อย ก็ปลอดภัย กับตัวเอง

 


น่าตลกมากที่
ขณะหนึ่ง
ชั้นได้ทำในสิ่งที่
ชั้นคิดว่า
สิ่งนี้ ถูกต้องจริงๆ
ตั้งแต่ชั้นเกิดมาครั้งนี้
นี่คือ สิ่งหนึ่งที่ชั้นทำได้ถูกต้อง หมดจด

 


แต่ขณะเดียวกัน
เมื่อชั้นหันกลับมา
ชั้นก็พบว่า
ตั้งแต่เกิดมาครั้งนี้
นี่คือ สิ่งที่ร้อนและทรมานที่สุด เช่นกัน

 


ที่น่าตลกกว่าคือ
ชั้นรู้สึกว่า
สิ่งที่ชั้นควรทำคือ
อยู่มันตรงนี้ เนี่ยแหล่ะ
อืม...
แต่จะทำยังไงดี
ให้มันเย็นขึ้น ล่ะนี่

 


อากาศมันเย็นสบายดีนะ
แต่ดูเหมือน
อากาศไม่ได้ช่วยอะไรเลย จริงๆ

 

 

ชั้นพยายามเพียรบอกตัวเองอยู่
ทุกขณะจิตว่า
ต้องอยู่ให้ได้
ผ่านให้ได้
ด้วยตัวเองเนี่ยแหล่ะ
เย็นไว้ๆ ใจเย็นๆ

ปล.1 ตูว่าแล้ว....ถ้าออนต้องเจอ อะไรจะแม่นขนาดนี้

ปล.2 เอ้อ ไม่น่าเจอเลย....

ปล.3 เมื่อวาน ชั้นเดินไปหยิบเบียร์มากิน

โดยมีเหตุผล คือ อยากกิน


ความรักไม่เคยเล่นงานใคร
คนที่ไม่รู้จักรักต่างหาก จริงไหม

ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง
แต่ฉันเชื่อว่า คุณจะผ่านมันไปได้

ฉันเองก็บอกตัวเองอย่างนี้ทุกวันเหมือนกัน

...

^_____________________^

มีรอยยิ้มให้คะ ...
000473
29 ม.ค. 2550 เวลา 13:13 น.
ถ้าอย่างนั้น
ชั้นคง ยังไม่รู้จักมัน
002389
29 ม.ค. 2550 เวลา 13:44 น.
ฉันว่าคุณรู้จัก เพราะถ้าคุณรู้สึก
ไม่ว่าจะสุข หรือ เศร้าใจ หรือ เจ็บปวด ...

แสดงว่า คุณรู้จักรัก ...

เพียงแต่ ...

คุณยังไม่เจอคนที่จะช่วยรักษามันไปพร้อมกับคุณต่างหาก

...

เอาใจช่วยคะ ... สักวันเราจะเจอ
000473
29 ม.ค. 2550 เวลา 14:14 น.
สักวันเราจะเจอ


ค่อยยังชั่วหน่อย
002389
29 ม.ค. 2550 เวลา 14:30 น.
เคยเป็นนะ

เคยอ่านหนังสือบ้าคลั่งเพื่อลืมภาวะปัจจุบันอะไรบางอย่าง



แต่ตอนนี้อ่านเพื่ออ่านล่ะคะ

:)

frid:)y
29 ม.ค. 2550 เวลา 14:50 น.
ยิ้ม*

คะ
000473
29 ม.ค. 2550 เวลา 15:01 น.
ถ้าอยากให้ลืมบางอย่าง

แนะนำให้ถักหมี ทำงานฝีมือ หรืออะไรอย่างอื่น





มันจะเพลิดเพลินเจริญใจ

เหมือนเช่นเรา ถักหมีได้เป็นตัว ตัว

บางทีการหันเข้าหาธรรมะ อาจจะต้องสู้รบตบมือกับความคิดในใจสักพักนะ

กว่าที่ธรรมะจะชนะอธรรม



ไม่เช่นนั้น ก็เห็นทางสว่างกันหมดแล้วน่ะดิ
ลิปดา
29 ม.ค. 2550 เวลา 16:04 น.
ศีลแตกเพราะแด.กเบียร์
004045
29 ม.ค. 2550 เวลา 16:14 น.
ศีลแตก แล้ว เดี๋ยวรวบรวมใหม่ได้
555

ส่วนเรื่องถักหมี
ชั้นยอม สู้รบตบมือ กับอธรรมดีกว่า
ยากกว่า
แต่ได้ผลดีในระยะยาว

ให้ไปขุดดิน
ยังดีกว่าให้ถักหมี
ไม่ถนัดจริงๆ
ไม่ได้ประชด
002389
29 ม.ค. 2550 เวลา 20:34 น.
: ]
000717
29 ม.ค. 2550 เวลา 20:48 น.
คงมีแต่ตัวเราเองเท่านั้นที่ชนะตัวเราเองได้

คงไม่ใช่ธรรมมะ หรือ อะธรรม หรอกครับ

^__^
003497
29 ม.ค. 2550 เวลา 21:37 น.
ใช่จ้ะ

เพลงเพราม๊ะ
เราชอบเพลงนี้ล่ะ
002389
29 ม.ค. 2550 เวลา 21:44 น.
แหม เราๆ ต่างก็ต้องมีวันอย่างงี้กันทั้งนั้นแหละเนาะ... ไอ้วันที่อะไรๆ ก็ดูจะเหมาะเจาะไปซะหมดน่ะ แต่มันก็ไม่สามารถจะเหมาะเจาะได้ตลอดไป...

พี่ เสาร์อาทิตย์ที่จะถึงนี้ ผมจองบูธที่ thailand book tower น่ะ ขายหนังสือทำมือ สนใจจะมาแจมกันมั้ยครับ
001761
k-9
29 ม.ค. 2550 เวลา 23:21 น.
เอ้อ ยังใช้โทรศัพท์เบอร์เดิมใช่มั้ย เดี๋ยวเดือนหน้าถ้าจะไปภาวนาอีกจะโทรไปชวนนะ

001761
k-9
29 ม.ค. 2550 เวลา 23:22 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic