ภาพวาด และ กวี

ขณะที่เธอใช้ดินสอแท่งนั้น

บรรจงกรีดเส้นสาย ลายเงา

ลงบนกระดาษปอนด์แผ่นหนา

ชั้นเอง ... ใช้ดินสอแท่งคล้ายกัน

บรรจงเรียงร้อย ถ้อยอักษร

ลงบนกระดาษแผ่นบางเบา

 

หากเธอเป็นภาพวาด

ชั้นขอเป็นบทกวี

บนความแตกต่างที่มี

มีสิ่งใดซ่อนเร้นอยู่หรือไม่

ใช่... ชั้นอาจไม่สันทัดในการวาดเส้น

คงเช่น เธอ...ไม่ถนัดในตัวอักษร

หากแต่รูปภาพของเธอนั้น

คือแรงบันดาลใจ ในกวีของชั้น

แล้วบทกวีของชั้นนั้น

ประกอบอยู่ในรูปของเธอบ้างหรือไม่

 

ชั้นคือสิ่งที่ตาของใครๆก็มองเห็น

เธอเองนั้น เฉกเช่นเดียวกับชั้นนี่

หากแต่ผู้คน อาจเห็นชั้นด้วยสมอง

แต่พวกเขาเหล่านั้น มองเธอด้วยหัวใจ

 

ยามที่ชั้นมองภาพเธอนั้น

นอกจากชั้นได้เปิดหัวใจให้ชื่นชมแล้ว

ชั้นยังเฝ้าเพียรถามตัวเอง เสมอ

เหตุใด ภาพเธอ(ช่าง)สวยงามสำหรับชั้น

สุดท้ายแล้ว ชั้นก็ไม่อาจหาเหตุของมันได้

หากแต่ชั้น ยอมรับผลของมันด้วยหัวใจ

และพร้อมด้วยสติบริบูรณ์

สำหรับชั้น...

ภาพที่สวยงามที่สุด จะสวยอย่างไร

ภาพนั้น ... จะสวยไปกว่าภาพของเธอได้อย่างไรเล่า....

 

เธอรู้มั๊ย ชั้นมีบทเพลงของเรา

ในนั้น . . . มีบทกวีของชั้น

และ . . . ภาพวาดของเธอ

หากวันหนึ่ง ที่ตาชั้นไม่อาจมองเห็น

ชั้นไม่อาจมองภาพวาดของเธอได้

แต่ชั้นยังดีใจ . . .

ที่ภาพวาดของเธอยังแจ่มชัด

ในทุกท่วงทำนองของเพลงนั้น . . .

และแม้มันจะมืดมน สักแค่ไหน

ชั้นยังสัมผัสได้ ถึงแสงอ่อนอุ่นยามเช้า . . .

 

T^T
ชอบที่เขียนมาก ๆ เลยค่ะ
ยดนิ้วให้
002753
8 ต.ค. 2549 เวลา 22:08 น.
.... อ๊ากกกก
ชอบจัง >[]<"

'และแม้มันจะมืดมน สักแค่ไหน
ชั้นยังสัมผัสได้ ถึงแสงอ่อนอุ่นยามเช้า . . . '

>{]<"

miziii


003507
8 ต.ค. 2549 เวลา 22:11 น.
รูปภาพอันนั้น . . . .
003540
8 ต.ค. 2549 เวลา 22:20 น.
ทำไม อ่านแล้วดันไปนึกถึงเพลงสุดท้ายของพาราด๊อกซ์ ได้หว่า ...
002834
9 ต.ค. 2549 เวลา 10:37 น.
^_________^
000895
9 ต.ค. 2549 เวลา 11:35 น.
ขอบคุณสำหรับการแวะมาทักทายกันนะคะ และยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่อีกคนในไดอารี่ขวบปีของฉัน

หากคนสองคน เปรียบเหมือนภาพวาดและบทกวีที่มักจะถ่ายทอดให้เห็นภาพพจน์เด่นชัดขึ้น ไม่แปลกอะไรกับการที่ความรักมักจะถูกถ่ายทอดผ่านความรู้สึกในสองสิ่งนั้น เพียงแต่ว่าใครจะเห็นถึงก้นบึ้งของความรักที่ถูกถ่ายทอดออกมาเท่านั้นเอง

ยอมรับนะคะ ว่ายังไม่เข้าใจอะไรมากที่คุณเขียน เพราะเพิ่งเข้ามาในไดอารี่ของคุณ จึงไม่ทราบที่มาที่ไปของไดอารี่คุณเท่าไร แต่สำหรับการอ่านครั้งแรกนี้ ฉันถ่ายทอดความรู้สึกให้คุณรับทราบได้เท่านี้ละคะ คงไม่ว่ากันนะ

000890
9 ต.ค. 2549 เวลา 17:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic