ทาทอง โรยกลีบรัก

 

เป็นนามปากกาของใครคนหนึ่ง ที่ชั้นเอง ก็ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว

รวมถึง ด้วยความอ่อนด้อยของชั้น ชั้นเองไม่รู้จักเค้า ในงานเขียนอื่นใดเลย

นอกจาก ใน มติชน รายสัปดาห์...ที่อ่านอยู่

อันที่จริงแล้ว ชั้นเพิ่งเริ่มจะเป็นเพื่อนกับ มติชน รายสะปดาห์ เมื่อไม่นานมานี้

ด้วยความที่ บ้านเมืองเราผันผวนชอบกล ทำให้ชั้นเอง บังเกิด ความใฝ่รู้ กับ

เค้ามาบ้าง

 

วันว่างๆ เลยทำให้ชั้น พลิกหน้า หนังสือไปมา

อันที่จริงแล้ว นิยาย เรื่องสั้น เรื่องยาว มีให้เราพบบ่อย ตามหน้านิตยสาร

แมกกาซีน ทั่วฟ้าเมืองไทย

แต่ ไม่มี สิ่งใด ดึงดูด ให้ชั้น สนใจจะอ่าน

ภาษาของเค้า เป็นสิ่งที่ค่อยๆดึงดูดชั้นเข้าไป ตั้งแต่บรรทัดแรก ชั้นรู้ตัวว่า ชั้นกำลังอ่านวิธีเขียนของเค้า การใช้ภาษา ลีลา ของเค้า

 

แต่ ในที่สุด เรื่องราวของเค้า ก็มัดชั้นจนอยู่หมัด

ชั้นว่า มันเป็นเรื่องใกล้ตัว

 

เค้าปูเรื่องไว้ที่ริมทะเล กับนักเดินทางสาว หนึ่งคน

หรือ คำเข้มๆ จากเรื่องเพื่อนสนิท คงจริงอยู่ไม่น้อย

" เค้าว่าคนมาทะเล ไม่หนีร้อน มา ก็หนีรัก "

ใช่ เธอ หนีรักมา เธอ หนีรัก ที่เธอ ทำมันพังมันลงกับมือมา

 

มันเป็นเรื่องใกล้ตัว ชั้นรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัว

เป็นธรรมชาติ ของหลายคน

รวมถึง เป็นธรรมชาติ ของชั้นเช่นกัน

ยิ่งคนที่เราใกล้ชิด สนิท มากเท่าไหร่ บางครั้ง สิ่งที่เราทำกับเค้า

มันมากและ รุนแรงเกินไป

บางครั้ง ความสนิทสนม เป็นส่วนผกผัน กับ ความน่าเกรงใจ อย่างน่าใจหาย

 

บางบท บางตอน ชั้นเข้าใจ หญิงสาว ผู้นี้ อยู่ไม่น้อย

ความไว้วางใจ บางครั้ง ยิ่งมันมากขึ้น มันทำให้ เธอ อดระแวง ไม่ได้

ยิ่งเค้าดี มากเท่าไหร่ บางที เราหวั่นใจมากเท่านั้น

คนดีๆ มีหรือ ที่ใครๆจะไม่หมายปอง

 

ความหวาดระแวง ทำให้เธอ เผลอไผล ยิ่งเธอ สนิทใจ เธอ ยิ่ง เกรี้ยวกราด

สุดท้าย สิ่งที่เธอ ไม่ต้องการที่สุด เวียนกลับมาหาเธอเอง

 

 

ทุกบท ทุกตอน เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน

จนชั้นอยากจะเก็บมันไว้ เตือนสติตัวเอง

 

 

 

ความหวาดระแวง ทำให้เธอ เผลอไผล ยิ่งเธอ สนิทใจ เธอ ยิ่ง เกรี้ยวกราด

สุดท้าย สิ่งที่เธอ ไม่ต้องการที่สุด เวียนกลับมาหาเธอเอง


---------------------------

ชอบท่อนนี้อ่ะ
Squre-icon
19 ต.ค. 2548 เวลา 13:23 น.
เป็นอะไรหรือป่าวหว่า...
เหมือนมีอะไรแฝงอยู่ แต่นึกยังไม่ออก...
001443
19 ต.ค. 2548 เวลา 15:05 น.
เออ ถ้อยคำ เหมือนใน เพื่อนหนิด เลยแฮะ

ไม่คิดว่า มติชน รายสัปดาห์ จะมียังงี้ด้วย
000958
19 ต.ค. 2548 เวลา 15:14 น.
มีคำพระจากเรื่องนางนากอยู่อันนึง น่าฟังมาก

ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามกรรม
อย่ายึดมั่นถือมั่น
มันจะเป็นทุกข์
ไปทะเลหนีงาน :D
000779
19 ต.ค. 2548 เวลา 23:28 น.
ชอบคำที่ว่า...
" เค้าว่าคนมาทะเล ไม่หนีร้อน มา ก็หนีรัก " จังครับ

ผมเชื่อเหลือเกินว่า มีคนจำนวนไม่น้อยที่เป็นอย่างนี้...

ผมเคยถามตัวเองอยู่บ่อยครั้งว่า เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเรา ทะเลพัดพาไปได้หรือไม่...

อาจบางที สายลมริมทะเล ตะวันที่ขอบฟ้า อาจทำให้เราสบายใจขึ้น...

แต่สุดท้ายผมก็พบว่า "เราไม่เคยหนีหัวใจเราพ้นครับ"

อืมม ผมเคยอ่านบทความบทหนึ่ง จำได้เป็นอย่างดี...

เขาบอกว่า ในวันที่เราเดินเหยียบเท้าคนอื่น เราขอโทษ

แต่ในวันที่เราเดินเหยียบเท้าลูกของเรา เรากลับลืมที่จะขอโทษ

อาจบางทีเป็นเพราะความสนิทกันมากจะทำให้เราห่างไกลกันขึ้น ซึ่งคงไม่แตกต่างไปจากความรักครับ...
000540
20 ต.ค. 2548 เวลา 09:02 น.
ทำอะไรไว้ก็จะได้สิ่งนั้นกลับมา สุดท้ายความจริงใจเท่านั้นที่ทำให้คนเราอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข..

ยิ่งเราใกล้ชิดกันมากเท่าไหร่เรายิ่งลืมความสำคัญของเค้าไปมากเท่านั้น เพราะเราคิดว่ายังไงเค้าก็จะอยู่กับเราเสมอ..

ส่วนการไปทะเล.. หนีร้อน หนีรัก คงเพราะทะเลมันสงบ ได้เจอสายลม สายน้ำ แสงแดด ทำให้ใจสดชื่น แต่อันที่จริงพอตกกลางคืน ทะเลเนี่ยแหล่ะที่ทำให้เราเหงาจับใจ... T-T
000606
20 ต.ค. 2548 เวลา 13:30 น.
คล้าย ๆ กับการดูละครแล้วย้อนดูตัว อันนี้อ่านหนังสือแล้วเอากลับมาเตือนสติตัวเอง ถือว่ามีประโยชน์มาก ๆ ดีจัง....

^_____________^
002121
21 ต.ค. 2548 เวลา 14:34 น.
เพราะความใกล้ชิดกันมากไป
จนบางทีเราลืมอะไรที่สำคัญหลายอย่างเลยคะ :)
000104
23 ต.ค. 2548 เวลา 00:53 น.
Thanks for sharing. What a palesure to read!
4 ต.ค. 2554 เวลา 20:57 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic